تاخت باد نوسان با دامنه زیاد و فرکانس کم کابل های خطوط انتقال برق است که در اثر وزش باد به صورت امواج ایستا با حلقه های تکی یا بیشتر در هر دهنه رخ می دهد. براساس داده های میدانی، تعداد قابل توجهی از رخدادهای تاخت باد به صورت نوسانات تک حلقه اتفاق می افتد که در اثر آن نیروی دینامیکی قابل توجهی به دکل ها وارد می شود. در این مقاله نتایج آزمایش تونل باد روی یک نمونه مقیاس شده خط انتقال برق شامل دو دهنه کابل تکی با در نظر گرفتن دو نوع مقره انتهای بسته و معلق و همچنین بارگذاری ایرودینامیکی یکنواخت و غیریکنواخت (با استفاده از تونل باد جریان آزاد) برای بررسی رفتار ایرودینامیکی کابل ها در تحت تاثیر پدیده تاخت باد ارایه شده است. سپس براساس شناسایی بحرانی ترین حالت نوسان کابل ها، راهکاری بر مبنای افزایش مقاومت خمشی آنها از طریق به کارگیری روکش های موضعی سخت کننده پیشنهاد شده است. نتایج به دست آمده نشان داد که بحرانی ترین حالت نوسان کابل ها در پدیده تاخت باد، مربوط به نوسان تک حلقه است که در نتیجه اندرکنش بین کابل های دهنه های مجاور تحت بارگذاری ایرودینامیکی غیریکنواخت و به کارگیری مقره های معلق رخ می دهد و طی آن نیروی های دینامیکی وارد بر تکیه گاه ها حدود 20% بیش از حالتی است که کابل ها به دلیل اتصال انتهای بسته به دکل ها به صورت دو حلقه نوسان می کنند. همچنین به کارگیری روکش های موضعی به اندازه 20% طول دهنه کابل باعث کاهش حدود 27% در نیروی دینامیکی وارد بر سازه نگهدارنده نسبت به حالت بدون روکش می شود.

زمینه و هدف: عوامل مختلفی نظیر وضعیت کانتورها و تماس های پروگزیمالی، مارجین و محل ختم تراش و عوامل دیگری که در ارتباط با کیفیت روکش های تاجی قرار می گیرند، می تواند بر سلامت پریودنتال دندان های مربوطه اثرگذار باشد. هدف از این مطالعه بررسی نقش عوامل مختلف یاد شده بر سلامت پریودنتال در دندان های دارای روکش تاجی در مراجعان به دانشکده دندانپزشکی تبریز می باشد.روش بررسی: در این مطالعه 62 بیمار شامل 24 مرد و 38 زن مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز با سن متوسط 11.22±36.42 سال شرکت کردند. مجموعا صد دندان از بیماران مورد نظر که دارای روکش تاجی بودند به عنوان گروه مورد و 99 دندان مشابه آنها در سمت مقابل به عنوان گروه شاهد انتخاب گردید. در مورد دندان های مورد و شاهد متغیرهای مورد نظر نظیر سازنده روکش، موقعیت مارجین نسبت به لثه و تطابق آن، کنتاکت پروگزیمالی و کانتور و نیز وضعیت پریودنتال این دندان ها نظیر عمق کلینیکی سالکوس، شاخص خونریزی لثه (Loe & Silness)، عرض لثه کراتینیزه و درگیری فورکیشن بر حسب طبقه بندی Glickman مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. متغیرهای مورد سنجش توسط روش های آماری توصیفی، تست X2 و Unpaired t-test مورد بررسی و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: در این مطالعه مشخص گردید که عمق متوسط سالکوس در دندان های دارای سرپوش تاجی (0.86±3.03) در مقایسه با دندان های بدون سرپوش تاجی (2.53±4.44) تفاوت معنی داری ندارد 0.28P= اما متغیر های حاکی از وضعیت التهابی لثه شامل شاخص لثه ای (0.73±2.36 برای گروه مورد و 0.59±1.51 برای گروه شاهد)، تغیر رنگ التهابی و ... به صورت قابل توجهی در گروه مورد نسبت به گروه شاهد تفاوت دارند (P<0.001).همچنین میزان فراوانی درگیری فورکیشن 0.02P= و میزان فراوانی تجمع جرم 0.004P= در دندان های دارای روکش تاجی نسبت به دندان های فاقد سرپوش تاجی به نحو معنی داری بیشتر بود. نتیجه گیری: وجود سرپوش روی دندان ها به نحو معنی داری در بروز تظاهرات التهابی در لثه های دندان های مربوطه موثر است.

سدهای سنگ ریز با روکش بتنی بهدلیل نداشتن وابستگی زیاد به بستر و شکل دره و نیز تکنولوژی ساده ترساخت، در سال های اخیر بیش از انواع دیگر سدها مورد توجه قرارگرفته است. رفتار این نوع سازه ها تحت بارگذاری زلزله به عوامل زیادی مانند روکش بتنی و اصطکاک آن با سنگ دانه ها و شرایط تکیه گاهی آن بستگی دارد و برای تعیین دقیق این رفتار نیاز به تحقیقات عددی با انجام تحلیل های دینامیکی تاریخچه ی زمانی است. در این پژوهش با مدل سازی در محیط نرم افزار آباکوس، رفتار لرزه ای سدهای سنگ ریز با روکش بتنی با در نظر گرفتن پارامترهای ذکر شده بررسی شده است. به این منظور دو رکورد از زلزله های نزدیک گسل انتخاب شده و تحلیل دینامیکی غیرخطی انجام شده است. نتایج نشان می دهد با افزایش ضریب اصطکاک روکش بتنی، جذب انرژی به میزان اندکی افزایش می یابد. هم چنین با مقیدکردن روکش بتنی به بخش سنگ ریز تفاوت چشم گیری در تاریخچه ی تغییرمکان نسبی تاج سد مشاهده می شود و در این شرایط تغییرمکان تاج سد در هر دو رکورد کاهش می یابد. در شرایط مقیدکردن روکش بتنی به بخش سنگ ریز، جذب انرژی به طور چشم گیری افزایش یافته و روکش بتنی در انتهای رکورد دچار خرابی کامل شده است. به علاوه با افزایش تراز آب، تغییرشکل تاج سد در جهت اعمال رکورد زلزله افزایش چشم گیری نشان می دهد، به گونه ای که در حالت پر، بیشینه تغییرمکان نسبت به حالت خالی به طور میانگین30% افزایش یافته است.

در این پژوهش رفتار سایشی فولاد ساده کربنی روکش کاری شده با الکترودهای پرکروم- پرکربن مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور دو نوع الکترود پرکروم- پرکربن با ترکیب شیمیایی متفاوت بر روی فولاد St37 به روش جوش کاری قوسی فلز روپوش دار (SMAW) رسوب داده شد. سپس روکش ها از نظر ساختار میکروسکوپی، سختی و رفتار سایشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که مقدار زیاد کرم به تنهایی باعث افزایش مقاومت به سایش در لایه های روکش نمی شود بلکه وجود ترکیب بهینه ای از کرم و عناصر آلیاژی کاربیدساز باعث افزایش موثر مقاومت به سایش می شود. بطور مثال وجود Nb و Mo در الکترود پرکرم نه تنها باعث ایجاد کاربیدهای NbC و استخوان ماهی شکل (Fe,Mo,Cr)7C3 می شود بلکه باعث تغییر مورفولوژی کاربیدها، افزایش سختی و بهبود رفتار سایشی روکش می شود.بررسی ها نشان می دهد که پوشش های پرکرم- پرکربن دارای مقاومت سایشی قابل ملاحظه و ضریب اصطکاک پایین تحت شرایط آزمون سایش لغزشی در دمای محیط می باشند.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

فرایند روکش کاری لیزری را می توان از جمله حوزه های جذاب و پیچیده لیزر نامبرد. در سال های اخیر حوزه های مطالعاتی مختلفی برای روکش کاری لیزر معرفی شده است. هدف از مطالعه حاضر معرفی ابعاد مختلف این حوزه ها به گونه ای کاربردی است. در این راستا، دلایل برتری فرایند روکش کاری لیزری نسبت به سایر روش های روکش کاری با معرفی مطالعات مرتبط، بررسی خواهندشد. با توجه به پیچیدگی روکش کاری لیزری، در بخشی جداگانه این علم به بیانی ساده معرفی می شود. سپس از دیدگاه مطالعات انجام شده، به مقایسه انواع فرایندهای لیزری پرداخته می شود. در ادامه نیز تاثیر پارامترهای اصلی فرایند نظیر توان، قطر پرتوی لیزر، سرعت پیمایش، نرخ تغذیه و گاز محافظ بر پارامترهای روکش حاصل مانند سختی، رقت، تخلخل و دمای حوضچه مذاب با ذکر مطالعات مرتبط بررسی خواهندشد. به علاوه، تاثیر پارامترهای فرعی فرایند نظیر هم پوشانی، جهت مسیرها، پیش گرم و پس گرم بر پارامترهای روکش مانند استحکام، بیشینه تغذیه و سختی روکش با بهره گیری از مطالعات سال های اخیر معرفی خواهندشد. بدین ترتیب، حوزه های مطالعاتی روکش کاری که در سال های اخیر بدان پرداخته شده است، برای محققان و صنعتگران این تکنولوژی به گونه ای کاربردی دردسترس خواهدبود.

مقدمه با گذشت زمان، پروتزهای ثابت دندانی با انتظارات روزافزون بیماران خود مواجه گشته و محققین به منظور خواسته های منطقی بیماران خود، مواد و تکنیک های مختلفی را مورد آزمایش قرار می دهند. تجربه سال ها استفاده از انواع سیستم های روکش های تمام چینی و چینی – فلز به دلیل استحکام، تطابق و مراحل لابراتوری و کلینیکی نسبتا آسان تر و از جایگاه ویژه ای برخوردار است. اما هنوز مطالعات فراوانی در پیش رو داریم تا عیوب این Metal – Ceramic سیستم را که نازبایی رنگ و دیده شدن طوق فلزی رفع گردد. به منظور رفع مشکل نازیبایی طوق فلزی روکش ها، روش ها و مواد مختلفی بکار رفته اند که تکنیک Shoulder- Procelain از موفق ترین این روش هاست ...

مقدمه: لیشمانیوزپوستی بیماری انگلی ایران و یک معضل بزرگ بهداشتی درمانی در سطح کشور است که جز 6 بیماری مهم عفونی و انگلی معرفی شده توسط سازمان بهداشت جهانی می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه دو روش درمانی فلوکونازول و گلوکانتیم و گلوکانتیم به تنهایی در درمان لیشمانیوز است.روش ها: این مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور می باشد. صد بیمار مبتلا به لیشمانیوز در این مطالعه شرکت کردند که 50 بیمار تحت درمان موضعی با تزریق گلوکانتیم همراه با کرم فلوکونازول 1% و 50 بیمار تحت درمان موضعی با تزریق گلوکانتیم همراه با کرم دارونما قرار گرفتند. بیماران بر اساس تعریف در 3 گروه شامل (بهبود همه ضایعات)، بهبود نسبی (بیش از 50% ضایعه یا هر گونه بزرگ شدن ضایعه یا بدتر شدن وضعیت کلینیکی آن طبقه بندی شدند. بیماران حداکثر تا پایان 12 هفته پیگیری شدند.یافته ها: میزان التیام پارازیتولوژیک بین دو گروه در پایان هفته 12 معنی دار بود ((p<0.001. میزان التیام بالینی بین دو گروه در پایان 6 هفته و 12 هفته هر دو معنی دار بود (p<0.001، p<0.001). زمان لازم رسیدن به بهبودی بالینی نیز در دو گروه معنی دار بود (.(P<0.001نتیجه گیری: در کل آنچه از این مطالعه بر می آید این است که قدرت اثر بخشی فلوکونازول تداوم با گلوکانتیم موضعی در افزایش میزان التیام بالینی، تسریع زمان لازم برای بهبودی نسبت به گلوکانتیم داخل ضایعه به تنهایی بهتر است. این مطلب از جهت کاهش عوارض جانبی ناشی از گلوکانتیم بدنبال کاهش دوز داروی گلوکانتیم مورد نیاز حایز اهمیت می باشد در این زمینه می توان این تئوری را مطرح کرد که احتمالا گلوکانتیم روی بهبود زخم های سالک از طریق سینرژیسم و همکاری ناشی از فلوکونازول افزایش می یابد و این دارو می تواند با حداقل عوارض جانبی، در دسترس بودن به عنوان یک روش درمانی موضعی کمکی در درمان لیشمانیوز جلدی حاد مورد استفاده قرار گیرد.